Recensies over mij


 

over Vaderval

‘[..] zojuist in Sevastopol op de Krim jouw zinderende Vaderval uitgelezen. Wederom heb ik genoten van de evocatieve kracht, de vaart en de literaire trouvailles; je grossiert in fraaie formuleringen, prachtige beeldspraak... En wat schrijf je meeslepend en erudiet over Italië en Egypte... De zoektocht, eindigend in literaire spiegel, is geweldig en overtuigend gedaan... Ik besefte vooral weer hoe zinnelijk je schrijft, geuren, bewegingen, huidsensaties... (..) on-Hollands goed, plegen we dan te zeggen...’

Schrijver Pieter Waterdrinker

 

‘Peter Drehmanns past niet in het rijtje van ‘makkelijke’ auteurs, is geen pleaser, valt niet direct in een te mediatiseren hokje onder te brengen. [..] En toch wil ik hier een lans breken voor Drehmanns. Want wat voor hem geldt, geldt toch ook voor W.F. Hermans? En voor Louis-Ferdinand Céline? En voor David Vann? En voor Philip Roth? En (om er ook een paar - door hemzelf bewonderde - Italianen aan toe te voegen) voor Italo Svevo, Sandro Veronesi, Alessandro Barrico? Grote namen inderdaad, auteurs met een visie en met een missie, auteurs die iets te vertellen hebben en de moed hebben om dat rücksichtslos ook te doén, en dat bovendien op een stilistisch briljante manier doen. Het is in dàt rijtje dat Peter Drehmanns thuishoort. (..)

Wat volgt is een wervelwind aan gebeurtenissen (en een paar mysterieuze boodschappen) die de protagonist achtereenvolgens naar Pisa, naar Napels en uiteindelijk naar Luxor brengen. En het is daar, in een dodentempel in de Valley of the Queens, dat het verhaal zijn - verbluffende - ontknoping vindt. (..) Vaderval is een loepzuivere Drehmanns, met alle ingrediënten erin die we van hem gewend zijn: een donkere thematiek (in dit geval een niet alledaagse vader-zoonrelatie), vakkundig vermengd met humor en ironie, en af en toe overgoten met een scheut sarcasme.’

Lezer Guido van Wambeke op Goodreads

 

‘Zijn laatste roman, Vaderval, zit ook vol met slim en, soms denk je weleens, eigen bedacht taalgebruik waardoor je als lezer constant op je qui vive bent. (..)
Kortom, een bijzonder goed geschreven verhaal over een klassiek thema, dat voor de liefhebber meer dan voldoende literaire snufjes bevat.’

www.hebban.nl

 

‘Dit boek als een val die opgezet wordt voor de zoon, voor de vader. En in bepaalde zin ook door de vader, zonder daar verder uitsluitsel over te geven. Wie uiteindelijk voor wie een knieval maakt, laten we alhier in het midden. Loutering, (de behoefte aan) begrip, nuancering. De zoon die ongewild toch meer op zijn vader lijkt. Die ook voornamelijk aan projectie doet. Harry en Ben die beiden aan een ‘levensverhaal’ werken. Het literaire spel in Vaderval is meer dan bijzaak, het is de hete brij waaromheen wordt gedraaid. Wat weten we daadwerkelijk van elkaar, wat is Echt Gebeurd en wat hebben we ons in het hoofd gehaald? De cynische paradox van het leven. Het geheel is zeer overtuigend gebracht. Vaderval is Drehmanns’ magnum opus. En het leest ook nog eens lekker weg.’

Guus Bauer voor Tzum

 

‘De Nederlandse schrijver Peter Drehmanns ontving onlangs de Halewijnprijs. In zijn ietwat veronachtzaamde romans demonstreert hij telkens geen al te vrolijk wereldbeeld, maar wél een opmerkelijk stilistisch vermogen. In Vaderval is dat niet anders. ‘

De Morgen